Nationale Herdenking 15 augustus 1945, een terugblik.
Zoals eerder aangekondigd bij de Berichten en in de Evenementenkalender, vond op 15 augustus jl. de Nationale Herdenking 15 augustus 1945 plaats in Den Haag (als ook op vele andere plaatsen in Nederland). In de volksmond staat de plechtigheid beter bekend als de herdenking van de bevrijding van Nederlands-Indië.
Het goede nieuws is dat de herdenking ieder jaar door meer belangstellenden wordt bezocht. Overlevenden, hun nazaten, veteranen, hoogwaardigheidsbekleders en andere betrokkenen of belangstellenden, vinden in steeds grotere getale hun weg naar de herdenking. En terecht, want niet alleen blijft hierdoor de herinnering levend en kan deze worden doorgegeven aan nieuwe generaties, maar ook omdat het een zeer intense en emotionele ervaring is. Het slechte nieuws is dat het aantal overlevenden jaarlijks afneemt. Ik raad een ieder aan om, juist voor hen die het nog kunnen navertellen, een volgende editie bij te wonen. En hun verhalen over te nemen.
Ikzelf mocht voor het 3e jaar op rij drie oudere leden van SV COM Zoetermeer begeleiden, waarvan twee met een Indisch- én veteranenverleden. Ik vind het telkens een eer om dat te mogen doen, als ook om ons Korps daar op persoonlijke titel te vertegenwoordigen. En gelukkig bevond ik mij tezamen met meerdere andere oud-mariniers (w.o. van COM Den Haag) in het best denkbare gezelschap.
Mijn vader vertrok in november 1947 als 20 jarige dienstplichtig infanterist met de Groote Beer naar Nederlands-Indië en werd uiteindelijk gelegerd in Medan op Sumatra. De diepe ellende die volgde op de “bevrijding” moest immers worden gestopt. In februari 1949 keerde hij met het transportschip de Tabinta terug naar Nederland en kreeg bij terugkeer een appel en vervoerskaartje naar Den Haag. Geen bintang, geen veteranenpas, geen welkomstcomité, nul erkenning, snel weer aan het werk. Op 15 augustus jl. stond ik er stiekem ook voor hem.
